Kinesitaping - Tejpowanie
14/11/2025, 10:00

W imieniu zespołu ZBM Zdrowie mamy przyjemność zaprosić Państwa do lektury obszernego artykułu poświęconego metodzie kinesiotapingu, znanej także jako plastrowanie dynamiczne lub tejpowanie. W czasach, gdy coraz więcej osób poszukuje zarówno skutecznych, jak i mało inwazyjnych form wsparcia zdrowia ruchowego, warto przyjrzeć się temu, co oferuje kinesiotaping – jakie są jego podstawy, kiedy można go stosować, w jaki sposób działa oraz, co szczególnie istotne, jak wygląda jego zastosowanie u dzieci. W naszym serwisie chcemy dostarczyć nie tylko rzetelnej wiedzy, ale także praktycznych wskazówek, które pozwolą świadomie korzystać z tej metody zarówno przez dorosłych, jak i przez najmłodszych pacjentów.
Spis treści:
- Czym jest kinesiotaping (tejpowanie)
- Jak działa kinesiotaping
- Kiedy warto wykonywać kinesiotaping
- Zastosowanie kinesiotapingu u dzieci
- Przykładowe sytuacje kliniczne u dzieci, w których kinesiotaping może być wykorzystany
- Wskazówki praktyczne dla rodziców i terapeuty – dobór taśmy, bezpieczeństwo
- Zakończenie
Czym jest kinesiotaping (tejpowanie)
Metoda ta została opracowana przez japońskiego chiropraktyka i specjalistę medycyny sportowej, Kenzo Kase, który w latach 70. XX wieku stworzył pierwszy model elastycznej taśmy przeznaczonej do terapii mięśniowo-stawowej. Początkowo stosowana głównie w Japonii, z czasem zawędrowała do Ameryki i Europy, zyskując popularność także w medycynie sportowej i rehabilitacji. Sama nazwa „kinesiotaping” (ang. kinesiology taping) odnosi się do zastosowania taśmy jako wspierającej funkcję ruchu (kinesis = ruch) i wykorzystującej naukę o ruchu – kinezjologię.
W praktyce oznacza to, że kinesiotaping to technika fizjoterapeutyczna polegająca na oklejaniu wybranych fragmentów ciała specjalnymi, elastycznymi taśmami, które mają wspomagać funkcje mięśni, ścięgien, stawów czy tkanek miękkich. Często metoda określana jest jako „plastrowanie dynamiczne”, co podkreśla, że plastry nie są statycznym, sztywnym opatrunkiem, ale elastycznym wsparciem, które pozwala na ruch i aktywność pacjenta.
W praktyce oznacza to, że kinesiotaping to technika fizjoterapeutyczna polegająca na oklejaniu wybranych fragmentów ciała specjalnymi, elastycznymi taśmami, które mają wspomagać funkcje mięśni, ścięgien, stawów czy tkanek miękkich. Często metoda określana jest jako „plastrowanie dynamiczne”, co podkreśla, że plastry nie są statycznym, sztywnym opatrunkiem, ale elastycznym wsparciem, które pozwala na ruch i aktywność pacjenta.
Budowa plastrów, zasada aplikacji
Plastry używane w kinesiotapingu wykonane są zwykle z bawełny lub mieszanki bawełny i materiału elastycznego, co pozwala im rozciągać się podobnie jak skóra lub mięśnie. Zazwyczaj posiadają warstwę kleju akrylowego, aktywowaną ciepłem skóry. Parametry tych taśm są zbliżone do skóry pod względem grubości, ciężaru i elastyczności – celem jest, by taśma mogła współpracować z ruchem ciała, a nie go blokować. Technika aplikacji wymaga odpowiedniego przygotowania – skóra musi być czysta i sucha, często wykonywane są testy diagnostyczne lub neuromięśniowe, by określić obszar docelowy aplikacji. W zależności od celu aplikacji taśma może być naciągnięta w różnym stopniu – najczęściej w zakresach rzędu 10–25% naciągu, co pozwala działaniu sensorycznemu taśmy (np. przez stymulację receptorów skóry) bez nadmiernego ucisku.
Jak działa kinesiotaping
Choć metoda wydaje się prosta, mechanizmy jej działania są wielorakie i obejmują aspekty biomechaniczne, neurofizjologiczne oraz układu limfatycznego i krwionośnego. Po aplikacji taśmy miękkiej elastycznej na skórę, część taśmy delikatnie unosi skórę, co prowadzi do zwiększenia przestrzeni pomiędzy skórą a znajdującymi się pod nią tkankami, np. mięśniami, powięzią. Takie uniesienie skóry może poprawiać mikrokrążenie oraz przepływ chłonki (limfy), co w konsekwencji może zmniejszyć obrzęki i poprawić warunki gojenia tkanek.
Kolejny mechanizm – oddziaływanie na receptory skóry i tkanek podskórnych: taśma stymuluje czucie głębokie (propriocepcję) oraz może zmieniać sygnalizację bólu przez mechanizm „odciągnięcia” ucisku tkanek i zmniejszenia drażnienia receptorów bólowych. W przypadku mięśni, taśma może pełnić funkcję wsparcia – albo stymulować mięsień (przez określony przebieg aplikacji) albo odciążać nadmiernie napięty mięsień lub staw. Dzięki temu wspiera funkcję ruchową przy jednoczesnym zachowaniu zakresu ruchu.
Kolejny mechanizm – oddziaływanie na receptory skóry i tkanek podskórnych: taśma stymuluje czucie głębokie (propriocepcję) oraz może zmieniać sygnalizację bólu przez mechanizm „odciągnięcia” ucisku tkanek i zmniejszenia drażnienia receptorów bólowych. W przypadku mięśni, taśma może pełnić funkcję wsparcia – albo stymulować mięsień (przez określony przebieg aplikacji) albo odciążać nadmiernie napięty mięsień lub staw. Dzięki temu wspiera funkcję ruchową przy jednoczesnym zachowaniu zakresu ruchu.
Efekty terapeutyczne i co mówi literatura
W praktyce terapeuci i pacjenci zauważają szereg efektów, które mogą wynikać z zastosowania kinesiotapingu: zmniejszenie bólu, redukcja obrzęków, poprawa zakresu ruchu, lepsze krążenie, wsparcie przy aktywności fizycznej i sportowej. Z drugiej strony, warto podkreślić, że choć metoda zyskała dużą popularność, badania naukowe dotyczące jej skuteczności są mieszane. Na przykład portal Healthline informuje, że potrzebnych jest więcej wysokiej jakości dowodów, by jednoznacznie stwierdzić, na ile efekty wykraczają poza efekt placebo. W praktyce oznacza to, że kinesiotaping nie jest panaceum, ale bywa skutecznym elementem terapii – szczególnie jako uzupełnienie innych metod, takich jak ćwiczenia, masaż, rehabilitacja manualna.
Kiedy warto wykonywać kinesiotaping
Metoda znajduje zastosowanie w wielu sytuacjach terapeutycznych. Poniżej główne obszary:
- Urazy sportowe: naciągnięcia mięśni, skręcenia stawów, przeciążenia tkanek miękkich.
- Bóle mięśniowo-stawowe przewlekłe lub po urazach: bóle kręgosłupa, barku, kolana itp.
- Wspomaganie procesu rehabilitacji po operacjach ortopedycznych: redukcja obrzęków, wsparcie w aktywacji mięśni.
- Problemy z krążeniem limfy i obrzękami: metoda może być użyta jako pomocnicza w drenażu limfatycznym.
- Profilaktyka – stabilizacja stawów bez ograniczenia ruchu, wspieranie aktywności sportowej.
Warto również podkreślić, że metoda ta może być stosowana również przez osoby nie będące sportowcami – w codziennych dolegliwościach mięśniowo-stawowych czy w procesie rehabilitacji ruchowej.
Przeciwwskazania i kiedy należy zachować ostrożność
Mimo że kinesiotaping jest metodą stosunkowo bezpieczną, istnieją pewne przeciwwskazania i sytuacje, w których należy zachować szczególną ostrożność:
- Aktywne stany zapalne skóry, otwarte rany, infekcje skórne – aplikacja taśmy może być niewskazana.
- Alergie lub nadwrażliwość na materiał taśmy lub klej – u pacjentów z wrażliwą skórą należy przeprowadzić test.
- Zakrzepica żył głębokich, poważne zaburzenia krążenia – należy skonsultować z lekarzem przed zastosowaniem.
- Metoda nie zastępuje pełnej terapii – nie powinna być jedynym środkiem leczniczym w poważnych urazach lub chorobach przewlekłych, ale stanowić element kompleksowego procesu rehabilitacyjnego.
Zastosowanie kinesiotapingu u dzieci
W pediatrii metoda kinesiotapingu zyskuje coraz większą popularność – zarówno w rehabilitacji dzieci zdrowych, jak i tych z problemami ruchowymi czy neurologicznymi.
Z uwagi na specyfikę wieku dzieci, terapia musi być dostosowana do ich skóry, napięcia mięśniowego oraz etapu rozwoju motorycznego. Wskazane jest, by aplikację wykonywał lub nadzorował wykwalifikowany fizjoterapeuta dziecięcy.
Atuty tej metody u najmłodszych:
Z uwagi na specyfikę wieku dzieci, terapia musi być dostosowana do ich skóry, napięcia mięśniowego oraz etapu rozwoju motorycznego. Wskazane jest, by aplikację wykonywał lub nadzorował wykwalifikowany fizjoterapeuta dziecięcy.
Atuty tej metody u najmłodszych:
- bezbolesność aplikacji – dzieci często akceptują kolorowe taśmy, co zwiększa współpracę.
- wspieranie prawidłowego rozwoju ruchowego – poprawa czucia ciała (propriocepcji), koordynacji ruchowej.
- możliwość wykorzystania w wielu dziedzinach: ortopedii dziecięcej, neurologii, rehabilitacji wad postawy.
Przykładowe sytuacje kliniczne u dzieci, w których kinesiotaping może być wykorzystany
W praktyce pediatrycznej i fizjoterapeutycznej kinesiotaping może być zastosowany między innymi w następujących sytuacjach:
- Dzieci z wadami postawy – np. skolioza, koślawość kolan, odstające łopatki – aplikacja taśmy wspiera mięśnie odpowiedzialne za utrzymanie postawy.
- Dzieci z osłabionym napięciem mięśniowym lub zaburzeniami ruchowymi – taśma może wspomagać aktywację mięśni i poprawę ruchu.
- Rehabilitacja dzieci po urazach lub w przeciążeniach – stabilizacja stawów, zmniejszenie bólu, wspieranie procesu gojenia.
- Neurologiczne zaburzenia ruchowe – np. dzieci z niedowładami, zaburzeniami czucia głębokiego, gdzie taśma może wspomagać terapię.
- Wspomaganie krążenia limfatycznego i redukcja obrzęków – u dzieci, które mają tendencję do obrzęków lub wymagają wsparcia drenażu limfatycznego.
Wskazówki praktyczne dla rodziców i terapeuty – dobór taśmy, bezpieczeństwo
Aby kinesiotaping u dzieci przyniósł oczekiwane efekty, warto zwrócić uwagę na następujące kwestie:
- Dobór taśmy i techniki: należy używać taśm przeznaczonych dla dzieci, o odpowiedniej elastyczności i hipoalergicznym kleju.
- Aplikacja przez specjalistę lub pod jego nadzorem – ponieważ dzieci różnią się od dorosłych pod względem budowy i funkcji mięśniowo-stawowej.
- Obserwacja reakcji skóry: dzieci mogą mieć bardziej wrażliwą skórę, więc konieczne jest sprawdzenie tolerancji taśmy na małym obszarze przed pełną aplikacją.
- Terapia kompleksowa: kinesiotaping nie zastępuje ćwiczeń, terapii manualnej czy interwencji rehabilitacyjnej – najlepiej działa jako element programu terapeutycznego.
- Edukacja rodziców: wyjaśnienie dziecku i rodzicom celu zastosowania taśmy, jak długo nosić taśmę (zwykle 3–5 dni, chyba że terapeuta zaleci inaczej) i jakie zachować zasady pielęgnacyjne (np. unikanie moczenia pierwszych godzin).
Zakończenie
Metoda kinesiotapingu, o której piszemy w ZBM Zdrowie, to nowoczesne i wszechstronne narzędzie terapeutyczne, które może wspierać procesy leczenia, rehabilitacji i profilaktyki ruchowej zarówno u dorosłych, jak i u dzieci. Choć nie stanowi samodzielnej terapii ani nie zastępuje pełnej rehabilitacji, to w połączeniu z działaniami specjalisty fizjoterapeuty może przynieść realne korzyści – zmniejszenie bólu, poprawę zakresu ruchu, wsparcie w procesie gojenia oraz stabilizację mięśni i stawów.
Szczególnie w przypadku dzieci, kinesiotaping staje się coraz bardziej popularny jako element terapii wspierającej rozwój ruchowy, korekcję wad postawy czy rehabilitację po urazach. Ważne jednak, aby metoda była stosowana świadomie, pod opieką wykwalifikowanego terapeuty, z odpowiednią diagnostyką i doborem techniki aplikacji.
Zapraszamy wszystkich zainteresowanych — pacjentów, rodziców i specjalistów — do zapoznania się z naszą ofertą oraz konsultacji w ZBM Zdrowie. Chętnie pomożemy dobrać odpowiednią aplikację tejpowania, dostosowaną do indywidualnych potrzeb i celów terapeutycznych.
Szczególnie w przypadku dzieci, kinesiotaping staje się coraz bardziej popularny jako element terapii wspierającej rozwój ruchowy, korekcję wad postawy czy rehabilitację po urazach. Ważne jednak, aby metoda była stosowana świadomie, pod opieką wykwalifikowanego terapeuty, z odpowiednią diagnostyką i doborem techniki aplikacji.
Zapraszamy wszystkich zainteresowanych — pacjentów, rodziców i specjalistów — do zapoznania się z naszą ofertą oraz konsultacji w ZBM Zdrowie. Chętnie pomożemy dobrać odpowiednią aplikację tejpowania, dostosowaną do indywidualnych potrzeb i celów terapeutycznych.
























